مارکار قارابگيان
مارکار قارابگيان در سال 1280 خورشيدي در تهران زاده شد. وي پس از اتمام تحصيلات ابتدايي و متوسطه در تهران و اصفهان در پي بروز خلاقيت هنري و ادبي‌اش گام برداشت و توانست از خود آثار ماندگاري را به يادگار بگذارد.
از تحصيلات دانشگاهي يا عالي اين هنرمند ارمني اطلاعاتي در دست نيست، ولي به سبب تربيت شاگردان فراوان و خلق تابلوهاي نقاشي و سرودن اشعاري که امروزه در زبان کنوني ارامنه‌ي ايراني و ارمنستان همچنان جاري است، مي‌توان او را پيشرو و سرشناس در عرصه هنر و ادبيات دانست.
مارکار قارابگيان، با داير کردن کارگاهي به نام ماني علاقه‌مندان بسياري را جهت آموختن نقاشي به آن مکان جذب کرد. دو چهره شاخص نقاشي از پيش‌کسوتان آبرنگ ايران، يعني ميشا شهبازيان و هاکوپ وارطانيان، از پرورش يافتگان استاد قارابگيان هستند. نقاشي‌هاي شعر‌گونه‌ي مارکار و اشعار هنرمندان و لطيف او وي را درميان ايرانيان هنردوست و ارامنه‌ي سراسر جهان پرآوازه کرد.
مجموعه‌ي اشعار سرودهاي من و اين راه طولاني در ايران و ارمنستان منتشر و اشعارش با موسيقي ارمني در هم آميخته و در کنسرت‌هايي اجرا شده است و مي‌شود. در عين حال اشعار او و ترانه‌هايي برگرفته از اشعار او در ميان ارمنيان جايگاه ويژه‌اي دارند.
مارکار قارابگيان که به دو مشهور است يکي از اعضاي مؤسس گروه ادبي نوراج بود. آثار وي به زبان‌هاي فارسي و انگليسي ترجمه و برخي از سروده‌هاي او نيز تبديل به آوازهاي دلنشين شده‌اند. آهنگ‌سازان هم دوره‌ي او، بيشتر بر اساس اشعار وي موسيقي نوشته و اشعار او را جاودانه کرده‌اند. اين موقعيت موجب شد او را سفير هنري يا پل ارتباط دنياي هنر و ادبيات بدانند. دو در نمايشگاه‌هاي مختلف نقاشي شرکت جسته و موفق به دريافت نشان‌هاي متعدد هنري شده است.
سال‌هاي آخر عمر مارکار به گوشه‌گيري و تنهايي گذشت و در سال 1355 در تهران درگذشت.
